“Muhacirlerin fakirleri Resûlullah'a (s.a.v) geldiler ve şöyle dediler:
'Servet sahipleri yüksek dereceleri ve ebedî cenneti alıp gittiler.' Resûlullah (s.a.v),
'Bu nasıl oldu?' diye sorunca dediler ki:
'Bizim namaz kıldığımız gibi namaz kılıyorlar, bizim oruç tuttuğumuz gibi oruç tutuyorlar; onlar sadaka veriyorlar, biz sadaka veremiyoruz, onlar köle âzat ediyorlar, biz ise âzat edemiyoruz' dediler. Bunun üzerine Resûlullah (s.a.v) onlara,
'Sizi geçmiş olanlara ulaşacağınız, sizden sonrakileri de geçeceğiniz ve sizin yaptığınızın aynısını yapmadıkça herkesten üstün olacağınız şeyi size öğreteyim mi?' diye sordu. Onlar da,
'Evet, öğret ey Allah'ın Resûlül' dediler. Buyurdu ki:
'Her namazın peşinde otuz üçer defa sübhânellah, elhamdülillâh ve Allahüekber dersiniz.'
Hadisin râvisi Ebû Sâlih der ki: Daha sonra fakir muhacirler tekrar Resûlullah'a (s.a.v) geldiler ve,
'Zengin kardeşlerimiz, bizim yaptığımızı öğrenmişler ve aynısını onlarda yapıyorlar’ dediler. Bunun üzerine Resûlullah (s.a.v),
'Bu Allah'ın lutfudur, onu dilediğine verir1 buyurdu.'2"
1 Mâide 5/54.
2 Buhârî, nr. 843.6329; Müslim, Mesâcid, 142 (nr. 595).
(İbn Receb el-Hanbelî, Hadislerle İlim ve Hikmet, sf.198)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder