Takva Sahiplerine Allah'ın Yardımı

Ey saâdet yolcusu, şöyle aklınla bir kere düşünürsen, dünyanın geçici olduğunu, faydalarının zararlarını karşılamadığını, bu hayatta sıkıntılara ve meşakkatlere, âhirette ise sorguya ve azâba sebep olduğunu anlarsın. Bu gerçeği kavrayınca kendini toparlar, her hareketini Allah'a lâyık olabilme esasına göre hazırlar, zevku safâyı rabbına kavuşacağın güne bırakırsın. Sen bu düşünüşünün sonunda insanların vefâsızlığını, kötü taraflarının daha fazla olduğunu görür, onlarla ancak mecbur kaldıkça ihtilâf edersin.

Takvâ'nın Fâzileti

Takvâ aziz bir hazînedir. Sâhip olabilirsen onda neler neler olduğunu göreceksin. Mücevherler, kıymetli taşlar, bol ve nefîs yiyecekler, ganimet malları..

Sanki dünya ve âhiret saâdetini temin eden ne kadar faydalı ve iyi şey varsa hepsi bu hazinede toplanmış. Bak, takvâ hazinesine sâhip olanlara nice hayırla , nice mükâfat ve sevablar, nice saâdetler verileceği Kur'anda beyan ediliyor. Biz burada cümleden on iki tanesini sayacağız:

İmam Şafii Hz.leri Şeybani Ra'i'nin huzurunda anasının önünde diz çöken çocuğun duruş ve oturuşu gibi saygılı bir tavır içinde bulunurdu. Ahmed bin Hanbel (r.a.) İmam Şafi'nin yanında otururken bir gün Şeybâni Râ'i çıkageldi..

Yüce Allah (c.c) şöyle buyurmaktadır:

"Ey âdemoğlu!

Sana emrettiğim gibi amel et ve seni sakındırdığım şeyden uzak dur. Böyle yaparsan sana öyle bir (manevî) hayat veririm ki (rahmetimle) ebediyen yaşarsın. Şunu bil, devamlı hayatta olup asla ölmeyecek olan benim. Ben bir şeye 'ol' dersem, o derhal olur.

Ey âdemoğlu! Sözün tatlı ama amelin çirkin olursa sen münafıkların başısın demektir.

Yüce Allah (c.c) şöyle buyurmaktadır:

"Ey âdemoğlu!

Dinin sağlam ve güzel olursa amelin, kanın ve bedenin de güzel olur. Dinin bozuk olursa amelin, bedenin ve kanın da bozuk olur.

İnsanları aydınlattığı halde kendini yakıp kül eden çıra gibi olma. Dünya sevgisini kalbinden çıkar. Çünkü ben dünya sevgisi ile benim sevgimi asla bir kalpte birleştirmem.

Yüce Allah (c.c) şöyle buyurmaktadır: 

"'Ey insanlar, size rabbinizin katından bir öğüt ve kalplerdeki hastalıklar için bir şifa gelmiştir.”1 Öyleyse neden yalnız size iyilik edene iyilikte bulunuyor, sadece size gelene gidiyor, sizinle konuşanla konuşuyor ve yalnız size ikram edene ikramda bulunuyorsunuz?