Ebû Amr ez-Zeccâcî’den şöyle dediği rivayet edilmiştir:
Cüneyd-i Bağdâdî hazretlerinin [kuddise sırruhû] yanında bir müddet kaldım. Beni daima bir ibadetle meşgul vaziyette gördü. Bana bir tek kelime bile söylemedi. Bir gün dergâh boşaldı, hiç kimse kalmadı. Hemen kalktım, elbisemi değiştim ve dergâhı süpürüp temizledim. Yerleri suladım. Helaları ve abdest alma yerlerini temizledim. Şeyh hazretleri dönüp geldi, üzerimdeki toz lekelerini görünce çok sevindi ve,
“Ne güzel yapmışsın, eline sağlık, buna devam et” dedi.
(S.Mübarek Erol, B.Gönüllüleri Kitabı)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder