Rasûlullah Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
“Şeytan, hiçbir gün Arefe gününde olduğu kadar küçülmüş, kovulmuş ve çok öfkelenmiş olarak görülmemiştir.
Bunun sebebi, hacılara Allah’ın rahmetinin bol olarak inmesi ve onların büyük günahlarını Allah’ın affettiğini görmesidir.”(İbn Mace, Menasik, 56)

Cabir (r.a.)’dan nakledilen başka bir hadis-i şerif ise şöyledir:

“Arefe günü Allahu Teâla’nın semaya ve dünyaya rahmet, inayet ve bereketi iner. Allahu Teâla şöyle buyurur:

Kullarıma bakınız: Saçları, sakalları keçeleşmiş, tozlara bulanmış olarak ve yüksek sesle telbiye getirerek uzak mesafelerden gelmişler. Sizler şahit olunuz, onları mağfiret ettim.’

Bunun üzerine melekler sorarlar:

- Ya Rabbi, hacılar içinde çok kötü insanlar var. Onları da affettin mi?

- Evet, onları da affettim.”(Ahmed, el-Müsned, III, 305 )

“Cehennemden azat edilen insanların sayısı kadar, cehennemden sayıca daha fazla insanın kurtulduğu bir başka gün yoktur. O gün, Allahu Teâla hacılarla meleklere karşı övünür”(İbn Mâce, Menasik 56)

“Arefe günü gecesi ümmetimin affı için Allah’a dua ettim. Cenab-ı Hak, kul hakkından başkasını bağışladığını ve mazlumun hakkını zalimden muhakkak alacağını buyurdu.

Rasûlullah (s.a.v.) tekrar tekrar dua etti. Müzdelife vakfesinde de duasını tekrarladı. Allah, duasını tam olarak kabul etti. Bunun üzerine Peygamber (s.a.v.) Efendimiz tebessüm etti. Bunu gören Hz. Ebu Bekir ve Hz. Ömer Efendilerimiz sordular:

- Anamız babamız sana feda olsun ya Rasûlallah, Müzdelife’nin bu saatinde tebessüm etmeniz mümkün değil. Bu tebessümü gerektiren bir müjde olmalı. O müjdeyi söyleyiniz de biz de sevinelim.

- Allah’ın düşmanı iblis, duamın kabul olduğunu ve ümmetimin tamamının mağfiret olunduğunu gördü. Ve toprak alıp başına saçtı:

“Mahvoldum, helâk oldum!” diye bağırmaya başladı. Onun hâline tebessüm ettim.” (İbn Mâce, Menasik, 56)

(Hac ve Umrenin Fazileti, Mehmet Ildırar, Semerkand Yayınları.)